Ta polisa nie cofa momentu przejścia ryzyka. Chroni finansowo kupującego w czasie, gdy towar jedzie na jego ryzyko, choć przewóz nadal opłaca sprzedawca. To subtelna różnica, ale właśnie ona stanowi sens całej reguły.
Ryzyko przechodzi wcześnie jak w CPT - w CIP tę ekspozycję dodatkowo zabezpiecza polisa.
Kto za co odpowiada
- Zawiera umowę przewozu i opłaca fracht do nazwanego miejsca przeznaczenia
- Wykupuje ubezpieczenie towaru na czas transportu - obowiązkowo, nie do wyboru
- Dostarcza towar pierwszemu przewoźnikowi w uzgodnionym punkcie wysyłki
- Przeprowadza odprawę eksportową i pokrywa związane z nią należności
- Przekazuje kupującemu polisę, dokumenty przewozowe i pozostałe papiery
- Ponosi ryzyko od momentu przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi
- Pokrywa koszty rozładunku w miejscu docelowym, jeśli nie ujęto ich w umowie przewozu
- Przeprowadza odprawę importową i pokrywa związane z nią należności celne
- Może dokupić dodatkową ochronę, jeśli polisa sprzedawcy mu nie wystarcza
Incoterms® 2020 podniosły poprzeczkę dla CIP: sprzedawca musi wykupić ubezpieczenie na poziomie klauzul Institute Cargo Clauses (A) - czyli w praktyce najszerszy dostępny zakres ochrony ("od wszystkich ryzyk"). To zasadnicza różnica względem CIF, gdzie standardem wciąż pozostaje minimalny zakres klauzuli (C). Strony mogą się umówić na niższy poziom ochrony, ale jeśli w umowie nic nie zapisano - obowiązuje pełny zakres klauzuli (A).
Nawet przy klauzuli (A) standardowa polisa zwykle wyłącza ryzyka wojenne i strajkowe. Jeśli Twój towar jedzie przez region podwyższonego ryzyka geopolitycznego, warto sprawdzić zakres polisy sprzedawcy, zanim założysz, że "ubezpieczone" znaczy "ubezpieczone od wszystkiego".
Ryzyko i ubezpieczenie
Dokładnie jak w CPT - bez zmian
Ryzyko przechodzi na kupującego w chwili przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi. CIP niczego tu nie zmienia - to wciąż ten sam wczesny moment co w CPT. Zmienia się tylko to, co się dzieje z tym ryzykiem dalej.
Obowiązkowo sprzedawca - to sedno CIP
W przeciwieństwie do CPT, tutaj ubezpieczenie nie jest opcją do rozważenia - to twardy obowiązek sprzedawcy, i to na wysokim poziomie ochrony. Kupujący dostaje polisę razem z resztą dokumentów, zamiast musieć organizować ją samodzielnie w ostatniej chwili.
Rozkład kosztów
Lista kupującego robi się krótsza niż w CPT - a to dzięki jednej pozycji, która znika z jego strony i przechodzi na sprzedawcę.
- Przygotowanie towaru do wysyłki, w tym opakowanie
- Załadunek i dostawa do pierwszego przewoźnika
- Odprawa eksportowa i należności celne przy wywozie
- Fracht główny - cały przewóz do nazwanego miejsca przeznaczenia
- Ubezpieczenie towaru na poziomie klauzuli (A) - obowiązkowo
- Rozładunek na miejscu, jeśli ujęty w umowie przewozu
- Rozładunek na miejscu, jeśli nie ujęto go w umowie przewozu
- Dostawa z nazwanego miejsca do finalnego magazynu
- Odprawa importowa i należności celne przy przywozie
- Ewentualna dodatkowa ochrona ponad zakres polisy sprzedawcy
Dla kogo to się faktycznie opłaca
CIP sprawdza się tam, gdzie kupujący nie chce - albo nie ma jak - samodzielnie organizować ubezpieczenia w kraju sprzedawcy. Dostaje gotową polisę razem z towarem, bez konieczności szukania ubezpieczyciela za granicą w obcym systemie prawnym.
To też rozsądny wybór przy towarach wrażliwych na uszkodzenia - wysoki, domyślny poziom ochrony (A) daje realne zabezpieczenie, a nie tylko papierowy obowiązek. Warto jednak zawsze sprawdzić wyłączenia w polisie, zanim uznasz temat za zamknięty.
CIP nie zasypuje przepaści między kosztem a ryzykiem, którą zna każdy z CPT. Wypełnia ją polisą, zanim zdążysz zapytać, kto ją opłaci.
Porównaj CIP z pozostałymi regułami.
Zobacz wszystkie 11 reguł na jednej osi. Sprawdź moment przejścia ryzyka, podział kosztów i dopasowanie do transportu kontenerowego.
Przejdź do Centrum Incoterms® →Źródła i dalsza lektura
Treść została uporządkowana na podstawie oficjalnych reguł i objaśnień ICC. Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje analizy konkretnego kontraktu.